nerazlùčiv


nerazlùčiv
nerazlùčiv prid. odr. -ī〉 {{c=0}}koji se ne može razlučiti, odijeliti{{/c}}

Veliki rječnik hrvatskoga jezika. 2013.

Look at other dictionaries:

  • nerazlučiv — nerazlùčiv prid. <odr. ī> DEFINICIJA koji se ne može razlučiti, odijeliti ETIMOLOGIJA ne + v. razlučiti, razlučiv …   Hrvatski jezični portal

  • nerazlučivost — nerazlùčivōst ž <G osti, I osti/ ošću> DEFINICIJA svojstvo onoga što je nerazlučivo ETIMOLOGIJA vidi nerazlučiv …   Hrvatski jezični portal


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.